Co to znaczy „udział w ofierze”?

Modlimy się słowami koronki: Ojcze Przedwieczny ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego na przebłaganie za grzechy…

Kościół do późnych lat siedemdziesiątych nie potrafił zrozumieć tej objawionej s. Faustynie prawdy, że każdy z nas może i powinien ofiarować Ojcu Jego Ukrzyżowanego Syna. Czy będzie zatem zaskoczeniem, że ks. Aleksander ubiegł to zrozumienie, pisząc o ofierze Mszy św. i odpowiadając na postawione przez siebie pytanie: „Jakim prawem mogę powiedzieć: „Boże, przyjmij to skrwawione Ciało Pana Jezusa, na Krzyżu zawieszone?” Odpowiedź znajdziemy poniżej.

 

***

Ks. Aleksander Fedorowicz
Co to jest jest Msza św.?

cd.

Powiedziałem, że na Mszę św. można patrzeć bardzo rozmaicie. Można na nią patrzeć jako na ofiarę Jezusa, jako na ofiarę Kościoła, jak na Komunię św., jak na zebranie, nasze spotkanie, ale to, o czym mówimy teraz, to dotyczy tego, co jest najistotniejsze, co jest najważniejsze, to znaczy udziału w ofierze Chrystusa.

A jeszcze warto się zastanowić: Co to znaczy «udział w ofierze».

Najpierw, ofiara — co to jest ofiara? To jest słowo, które już nam stało się tak zwykłe, codzienne, że nam się wydaje, że wiemy, co ono znaczy. Ofiarowuje ten, który daje, ale który daje nie z przymusu. Jeżeli ktoś daje pod przymusem — to się nie mówi, że on składa ofiarę. Ofiara to jest dobrowolne dawanie komuś, a motorem tego dawania jest miłość, dobra wola. Ofiara to jest sposób, którego szuka człowiek kochający kogoś drugiego, na wyrażenie swojej miłości, swego podporządkowania, swojego oddania się, swojej przynależności wewnętrznej względem tego, kogo kocha.

Chyba ofiara Pana Jezusa też jakoś w ten sposób może być rozumiana. Pan Jezus z miłości do Ojca Niebieskiego chciał Mu oddać wszystko to, czym był, chciał Mu oddać swoje życie ludzkie, chciał Mu oddać swoją Krew, swoje Ciało na znak, że Go kocha nieskończenie. Wydaje się, jakby Pan Jezus szukał sposobu i wyrazu, który by dał świadectwo, że jako Człowiek kocha Boga ponad wszystko, i wszystko, co w Nim ludzkie jest, Bogu oddaje. I chyba to jest ofiara Pana Jezusa.

A teraz co znaczy «udział» w tej ofierze?

To jest ofiara Jego, ale jak ja czy ktokolwiek z nas może w tym uczestniczyć?

Kiedy można uczestniczyć? Wtedy, kiedy się ma jakieś prawo do tej ofiary.

Jakim prawem mogę powiedzieć: „Boże, przyjmij to skrwawione  Ciało Pana Jezusa, na Krzyżu zawieszone”? Przecież to nie jest moje ciało, tylko Jego Ciało, Jego Męka. Więc jakim prawem? To On może ofiarować, dlaczego ja?

Wydaje się, że są dwa źródła tego prawa, które nam pozwala ofiarować Bogu Ciało i Krew Pana Jezusa, Mękę Pana Jezusa. Jedno, to chrzest. Przez chrzest Pan Jezus uczynił nas członkami swojego Kościoła, swojego Mistycznego Ciała, i przez to już mamy prawo do Tego, który jest Głową tego Ciała. Jesteśmy cząstką tego organizmu, którego Pan Jezus jest Głową.

A drugim tytułem, żeby mieć do tego prawo, co uczynił Pan Jezus, jest miłość.

Jeśli się kogoś kocha naprawdę, to ma się do niego prawo, wprawdzie nie pisane, ale bardzo zasadnicze i głębokie prawo. Im więcej się kocha, tym większe się ma prawo. Dziecko, które kocha matkę, ma prawo do niej, do jej życia, do jej pracy, do jej ofiary. Dziecko może ofiarować Bogu pracę swojego ojca, który jest urzędnikiem czy murarzem, jeśli to dziecko swego ojca kocha. Bo miłość staje się źródłem prawa do jego ofiary. W ten sposób i my mamy prawo do tej ofiary, którą składa Bogu Jezus Chrystus, w miarę jak Go kochamy.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.