Co to jest Msza św.?

Ks. Aleksander przez całe swoje kapłańskie życie zabiegał o to, żeby Msza św. stała się w Izabelinie centrum życia parafialnego, źródłem i szczytem działalności duszpasterskiej. Na prośbę pewnej osoby opisał swoje doświadczenia związane z tym „w jaki sposób stara się ożywić liturgię w swojej parafii”. Pod koniec życia, świadom, że zostało mu niewiele czasu, z niespotykanym u niego pośpiechem dyktował s. Klarze Jaroszyńskiej teksty dotyczące Mszy św. – „Mówił tak długo, dopóki mógł, dopóki nie przychodziło omdlenie”. Chciał zdążyć przekazać to co wypracował, co intuicyjnie czuł, wymodlił i doświadczył.

Co to jest Msza św.? Oddajmy głos ks. Alemu.

 

***

„Co to jest Msza św.?”

Dosyć trudno mówić o Mszy św. dlatego, że o Mszy św. wiemy bardzo dużo i bardzo mało jednocześnie. I nie wszyscy tak samo. Dlatego, że Msza św. to jest coś takiego dla nas powszedniego, codziennego, a z drugiej strony to jest sprawa, której tylko powierzchownie dotykamy.

Co to jest Msza św.?

Rozmaite padłyby odpowiedzi na to pytanie: ktoś by powiedział, że to jest ofiara Chrystusa, inny, że ofiara Kościoła, jeszcze inny, że to jest Komunia – jedność, to, co nas wszystkich wiąże, co nas w Kościele wiąże. Komunia – jedność przez miłość i przez Chrystusa; i wreszcie, że to jest zebranie wiernych. Schodzimy się razem. Msza św. jest naszym wspólnym spotkaniem, zebraniem, podczas którego się czyta, wygłasza pouczenia, odmawia modlitwy, śpiewa.        

Różne padłyby odpowiedzi i wszystkie byłyby słuszne.

Msza św. jest ofiarą Chrystusa. I to jest podstawowa rzecz, żebyśmy wszyscy sobie zdali sprawę, że Msza św. jest przede wszystkim sprawą Chrystusa Pana, że to Jego dzieło, coś, co się dzieje między Nim a Ojcem Niebieskim. Bo zarówno w Wieczerniku, jak i na Krzyżu było to, co się działo pomiędzy Nim – Bogiem w Jego człowieczeństwie zamkniętym w Bogu, Jego Osobą Boską — a Ojcem Niebieskim.

To nie przez przypadek właśnie ciało i właśnie krew człowieka wchodzi w grę we Mszy św. Dlatego że tutaj Chrystus Pan występuje jako przedstawiciel całej ludzkości, jako nasz brat, głowa ludzkości całej, Kościoła świętego, wszelkiego stworzenia nawet — staje wobec Stworzyciela, Boga, Ojca Niebieskiego, i dokonuje aktu największej czci, największej miłości, aktu najdoskonalszego kultu, latrii, tzn. tego kultu, który się należy tylko Stworzycielowi, w imieniu całego świata, w imieniu nas wszystkich. Mnie się zdaje, że łatwiej nam będzie uczestniczyć we Mszy św., kiedy będziemy dobrze zdawali sobie sprawę, że to jest coś, co się dzieje między Panem Jezusem i Jego Ojcem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.