Jezus wykupił nas za cenę najwyższą. Niewolników grzechu, abyśmy odtąd byli wolni. Ofiara doskonała, zupełna, bezgraniczna. Cóż mógłby jeszcze więcej oddać? (ks. Aleksander) Życie za życie, Krew za krew. W naszych żyłach płynie odtąd już tylko królewska krew! Staliśmy się dziedzicami Jego Królestwa, na mocy pozostawionego nam testamentu. Kto zainteresowany jest tym SPADKIEM? Kto pragnie usłyszeć swoje imię, odczytane przez boskiego notariusza Ducha św. podczas otwarcia testamentu w dniu prawdy i zbawienia? Ja bardzo! 🙋

Jaki to testament? 👇

***

Ks. Aleksander Fedorowicz:

W Wieczerniku. Tam zostawia swój testament.

Tylko grupka została.

Chce im okazać całą miłość, jaką tylko ma.

Myje nogi, brudne nogi ludzi, którzy chodzili od rana po kurzu. Piotr nie chce, a potem: „… i głowę i mnie całego…”  – „Jeśli ktoś jest czysty, to wystarczy, aby nogi umył” (J 13, 8-10) – jaka rzeczowa odpowiedź.

I nakazuje miłość. Nie lękajcie się tego, że się uniżycie, aby innym nogi umyć, innym służyć! Kto to czynił? – Bóg!

A potem chce ich związać ze sobą. Prosi o jedność, taką jedność jak w Trójcy Świętej. I tam się rodzi Kościół.

A potem mówi, aby iść za Nim. Tu największej odwagi potrzeba.

I męka w trwodze.

Chciał przeżyć najstraszniejszą udrękę. Nie w nastroju bohaterstwa. Straszna udręka, lęk przed męką. Chciał przeżywać tę udrękę, aby innym dać przykład swego konania w męce.

Boga związali, zaaresztowali i popędzili. A On idzie posłuszny tam, gdzie Go pchną. Bóg – Ten, który stał się Człowiekiem.

Na co?

Na to, abyśmy uwierzyli miłości Boga i poszli za Nim tą drogą, wierząc, że ona do Niego prowadzi.

Kiedyś zrozumiemy i będziemy szczęśliwi, że były ciężkie chwile w naszym życiu.

I tak trzeba Go szukać i wierzyć w Niego. I już trudno coś mówić, nawet w modlitwie trudno coś mówić. Można tylko uklęknąć pod krzyżem i kochać Go.