Składać w ofierze Mszy św. nasze życie, naszą pracę…

***

„Co to jest jest Msza św.?” – cd.

 

Były rozmaite w ciągu wieków formy, w których wyrażała się ofiara.

Doskonałe wiecie, że zbieranie pieniędzy na tacę dzisiaj jest wyrazem zewnętrznym tej ofiary Kościoła. Kiedyś przynoszono chleb, wino – to był wyraz zewnętrzny ofiary Kościoła. Ale to nie jest najważniejsze.

Najważniejsze jest to, że rzeczywiście i faktycznie wy wszyscy wspólnie, tak jak w jakimś jednym naczyniu, w czasie Mszy św. ofiarujecie Bogu to, co przeżywacie. To jest ofiara Kościoła, to jest ofiara, którą Kościół nieustannie Bogu oddaje.

To oddawanie waszego życia Bogu dokonuje się właśnie w czasie Mszy św. Dlatego, gdy w czasie ofiarowania coś śpiewacie czy odmawiacie pacierze, które ksiądz odmawia, to nie jest istotne, a to jest istotne, żebyście wtedy chcieli i prosili Boga, żeby przyjął wasze życie, waszą pracę. To życie, takie jakie ono jest, przynosicie, żeby złożyć Bogu w darze.

I to jest ofiara Kościoła. Kościół was ofiarowuje Bogu.

Mówimy sobie, że na patenie ksiądz ofiarowuje nasze dary. To są czysto obrazowe rzeczy, pomagają może wyobraźni, ale to jest symbol. Istotne jest to, że kiedy przychodzicie na Mszę św., to z wami przychodzi wszystko to, coście przepracowali, przemodlili, przecierpieli. To wszystko Bóg od was przyjmuje – z wyjątkiem jednym, z wyjątkiem grzechu. Grzech to jest ta jedyna najstraszniejsza rzecz, chociażby dlatego, że Bogu go ofiarować nie można. Grzechu nie można Bogu ofiarować. Nie tylko nie można grzechu ofiarować, ale on jak gdyby umniejsza wartość naszej ofiary.


Jeżeli wasze życie, takie piękne, tak Bogu oddane, będzie przetkane grzechami, nawet powszednimi, dobrowolnymi, to się wartość waszej ofiary umniejszy.