Kategoria: Świadectwa

Dzień 15 lipca 1951 r. i 1965 r. są jak klamry spinające pierwszych 14 lat istnienia parafii w Izabelinie. Czas codziennych, zwyczajnych – choć poruszających „Podwójna rocznica”

Każdy święty chodzi uśmiechnięty 🙂 Słowa te mogą pobrzmiewać w uszach jak banał, ale jakże są prawdziwe 🙏🏻 Ksiądz Aleksander zapisał się we wspomnieniach parafian „Uśmiech księdza Alego”

Dzisiaj publikujemy świadectwo s. Deodaty Walkiewicz, bardzo osobiste i szczere zarazem. Wiele by można pisać o księdzu Aleksandrze, ale zawsze najbardziej przemawiają słowa świadków,  współuczestników „Był jak ten powszedni, czarny bochen chleba…”

Niespotykana to była parafia, w której Proboszcz miał tak bezpośrednią i pełną ojcowskiej troski relację z ludźmi. Nie czekał na człowieka, sam wychodził do niego, „Zawinął rękawy…”

Świętość to nie czynienie rzeczy nadzwyczajnych, ale to nadzwyczajne przeżywanie codzienności. Ksiądz Aleksander umarł w opinii świętości. W dwa dni po jego śmierci podczas Mszy „Święty człowiek”

Gdy w 2017 roku usłyszałam w izabelińskim kościele zaproszenie do włączenia się w przepisywanie zebranych przed niemal półwieczem przez siostry z Lasek świadectw o ks. „Witaj na blogu”